— i местожительство, местопребывание — место — тұрақты мекен постоянное местожительство — туған мекен родной край — туған мекеніңді сүй люби родной дом — обиталище, стойбище — көшпелілер мекені становище кочевников — шұрайлы жер күшті рулардың мекені болған лучшие земли были местостойбищ сильных родов перен. обиталище, вместилище — тән - жанның мекені плоть (тело) - обиталище души — жер - өмірдің мекені земля - обиталище жизни — ата мекен земля отцов — отечество — елді мекен населенный пункт (букв. место, где живут люди) мекен ету (или қылу) жить, обживать — мекен пысықтауыш лингв. обстоятельство место — мекен ету обитать, обживать — мекен үстеу лингв. наречие места — мякина — бидайды мекенінен тазарту очищать зерно от мякины
