— и.д. от қашыру — принуждение к бегству — и. д. от қашыру iу случка // случкой — қой қашыру кезеңі время случки овец — понуд. от қашу — давать возможность случать (коров и овец) — понуд. от қашу i жауды қашыру принуждать врага к бегству — жұртқа көрсетпей оны түнде қашырып жіберді тайкоот людей он его ночью спровадил перен. отталкивать — дөрекілігімен бәрін өзінен қашырды (он) оттолкнул всех своей грубостьюжын қашыру рел. отгонять злых духов — қызын қашыру способствовать умыканию (невесты)
